Paulina Gawlik ukończyła w 2006 roku matematykę teoretyczną z elementami matematyki finansowej. Dzięki letniemu stażowi w Comarchu odkryła, że świat IT potrzebuje także nie-programistów. Pracowała od tamtej pory jako analityk biznesowy, systemowy, kierownik projektu, menedżer produktu i analityk danych w kilku firmach związanych z branżą finansową.

Marcin Rusnak rozpoczął w 2003 roku studia matematyczno-przyrodnicze, a pracę magisterską obronił na kierunku Informatyka. Swoją zawodową karierę związał z Comarchem, gdzie jako programista full stack projektuje i tworzy rozwiązania informatyczne dla funduszy inwestycyjnych, emerytalnych i innych instytucji finansowych.

Paulina i Marcin mijali się zapewne na korytarzach Instytutu Matematyki na ulicy Reymonta, ale poznali się dopiero w Comarchu. Od 2017 roku są małżeństwem.

Adam Gągol
Ukończył matematykę teoretyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie w ramach Środowiskowych Studiów z Nauk Matematycznych (ŚSDNM) uzyskał stopień doktora matematyki. Po studiach doktoranckich przez cztery lata zajmował się analizą danych z neuroobrazowania na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie, jako jeden z trzech założycieli Cardinal Cryptography, od sześciu lat nieprzerwanie zasiada w jej zarządzie. Firma zatrudnia obecnie 40 osób, koncentrując się na kryptografii i technologii blockchain, a ostatnio także na rozwiązaniach wykorzystujących agentów AI.

Jan Małolepszy
Absolwent II LO w Krakowie. W 1996 roku ukończył z wyróżnieniem studia na Uniwersytecie Jagiellońskim na kierunku Informatyka. Programista, a następie Kierownik Projektu w firmie The Polished Group, będącej w Polsce pionierem wykorzystania technologii internetowych do celów biznesowych. Pracował m.in. nad pierwszym polskim systemem do obsługi rachunków giełdowych przez internet. Od 2006 pracował jako Manager zespołu w krakowskim oddziale brytyjskiej firmy Volantis Systems, liderze oprogramowania dla internetu mobilnego. Brał udział w pracach nad systemem umożliwiającym automatyczne dostosowanie treści i formy w zależności od technicznych możliwości urządzenia, na którym treść jest prezentowana. Od 2013 roku kieruje polskim oddziałem amerykańskiej firmy Pegasytems, tworzącej oprogramowanie biznesowe dla największych światowych klientów. W krakowskim zespole rozwijane są między innymi technologie mobilne, big data, cloud, także z wykorzystaniem AI. Od czasów szkolnych pasjonowała go matematyka i zagadnienia algorytmiczne.

Sławny detektyw często mawiał: "Jak często mawiałem, gdy odrzucisz to, co niemożliwe, wszystko pozostałe, choćby najbardziej nieprawdopodobne, musi być prawdą". Podążając za powyższym pomysłem, możemy podejść do rozwiązania problemu eliminując ze zbioru potencjalnych rozwiązań całe grupy rozwiązań, o których wiemy (lub podejrzewamy), że są niepoprawne. Jeśli uda nam się w ten sposób uwzględnić wszystkie możliwe przyczyny niepoprawności, to możemy wnioskować, że "wszystko pozostałe" jest poprawne. W wielu sytuacjach, zamiast skreślać konkretne rozwiązania, łatwiej jest oszacować ile (lub jaki ułamek wszystkich) rozwiązań chcielibyśmy usunąć.
Jeśli z naszych szacunków wynika że nie skreślimy wszystkich, to znaczy, że istnieją poprawne rozwiązania.
Powyższy szkic rozumowania leży u podstaw techniki dowodowej znanej jako "metoda probabilistyczna".
Pozwala ona wnioskować o istnieniu wielu struktur o zadziwiających własnościach. Nierzadko dowiadujemy się przy tym że własności te są w istocie pospolite. Tym bardziej frustrujące jest, gdy w sytuacji kiedy zależy nam na sprawnym skonstruowaniu przykładu, najlepsze co możemy zrobić to zapytać Randoma.
Gdzie jednak spotkać kogoś takiego i jak się nie dać oszukać?

Ułamki łańcuchowe zwykle kojarzą się nam z rozwiązywaniem równań diofantycznych - przede wszystkim równania Pella. Ich historia jest jednak znacznie starsza i sięga czasów Euklidesa. Poznamy kilka zastosowań ułamków łańcuchowych, zaczynając od pozornie zupełnie rozrywkowych rozplatywanie splotów czy rozpoznawanie liczby wymiernej z jej rozwinięcia dziesiętnego.

Piotr Grześ
Absolwent kierunku Matematyka Finansowa na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie aktywnie angażował się w działalność akademicką, pełniąc funkcję prezesa Koła Naukowego Matematyki Finansowej. Obecnie pracuje w międzynarodowym banku w zespole Quantitative Risk Modelling, gdzie odpowiada za tworzenie, udoskonalanie oraz monitorowanie modeli statystycznych szacujących prawdopodobieństwo bankructwa klientów. Modele te są dla banku konieczne do podejmowania właściwych decyzji biznesowych jak i również utrzymania potrzebnych rezerw finansowych.

Yasia Romanets
Jest absolwentką Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie ukończyła studia z zakresu Informatyki, specjalizując się w uczeniu maszynowym. Studiowała również na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie, a także na University of the West of Scotland i Universidad de Oviedo w ramach programu ERASMUS. Od ponad 10 lat pracuje w firmie Pega, gdzie obecnie pełni funkcję Director of Cloud Engineering. Chętnie opowie Wam o tym, jak wygląda życie studenckie na Uniwersytecie Jagiellońskim, jakie są możliwości akademickie oraz jakie perspektywy zawodowe czekają na absolwentów.

Wojciech Łopata
Jestem absolwentem Informatyki Analitycznej na WMiI UJ. Pierwsze doświadczenie zawodowe zdobywałem już w trakcie studiów, odbywając staże w Facebooku. Od ponad dziesięciu lat pracuję w branży IT jako Software Engineer i Site Reliability Engineer, zarówno w firmach Big Tech, takich jak Google, Facebook i Splunk, jak i w startupach.

Maja Zakrzewski
Mam licencjat z matematyki w ekonomii i tytuł magistra matematyki stosowanej. Swoją karierę zawodową po studiach zaczęłam w branży farmaceutycznej, tworząc modele efektywności kosztowej leków. Aktualnie pracuję jako quantitative analyst w banku i zajmuję się walidacją przeróżnych modeli. Podczas studiów aktywnie działałam w kole naukowym matematyki finansowej, którego obecnie jestem honorowym członkiem.