Witold Jarnicki
Jestem projektantem algorytmów dla komputerów kwantowych i w swojej codziennej pracy zajmuję się przekładaniem formalnych modeli matematycznych na procedury możliwe do implementacji w środowisku obliczeń kwantowych. Tytuł doktora nauk matematycznych uzyskałem na Wydziale Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie następnie pracowałem jako asystent i adiunkt. Moje prace badawcze dotyczyły algebry komputerowej, analizy zespolonej oraz geometrii algebraicznej. Równolegle rozwijałem zainteresowania informatyczne, biorąc udział w międzynarodowych konkursach. Dzięki zdobytemu doświadczeniu mogłem pracować w firmie Google, gdzie przez osiem lat pełniłem funkcję w zespołach infrastruktury (m.in. przetwarzając dane dotyczące zużycia zasobów przez komputery w centrach danych) i reklam (m.in. trenując modele machine learningowe dotyczące interakcji z klientami). Następne dwa lata spędziłem w firmie Corvil, rozwijając oprogramowanie urządzeń dogłębnie analizujących ruch sieciowy. Aktualnie pracuję w firmie BEIT w obszarze quantum computing, gdzie rozwijam swoje zainteresowania oraz pasje.

Katarzyna Rajtar
Absolwentka informatyki analitycznej i językoznawstwa ogólnego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autorka tomików wierszy i powieści. W czasie studiów aktywnie angażowała się w prowadzenie Jagiellońskich Warsztatów Olimpijskich dla licealistów i licealistek, a w wakacje odbywała zagraniczne staże w firmie Microsoft w Czechach i USA. Obecnie pracuje jako programistka w krakowskim oddziale amerykańskiej firmy Pegasystems. Jej najnowsza książka “Dziewczyny IT” porusza tematy łączenia macierzyństwa, pracy i pasji.

Podczas tych warsztatów zanurzymy się w świat arytmetyki modularnej, poznamy jej podstawowe własności oraz praktyczne zastosowania. Zastanowimy się, jak rozwiązywać równania diofantyczne przy użyciu arytmetyki reszt. Przyjrzymy się twierdzeniu Eulera oraz chińskiemu twierdzeniu o resztach i rozwiążemy kilka ciekawych zadań. Jeśli czas pozwoli, zagramy w grę opartą na resztach modulo.

Ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim na kierunku matematyka teoretyczna w 2023 roku. Jego praca magisterska zdobyła trzecią nagrodę w LXVII edycji ogólnopolskiego konkursu im. Józefa Marcinkiewicza na najlepszą pracę studencką z matematyki. Obecnie jest doktorantem trzeciego roku na kierunku matematyka na Wydziale Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. W swojej pracy badawczej zajmuje się nierównością Łojasiewicza – zagadnieniem związanym z teorią osobliwości oraz równaniami różniczkowymi; interesuje się także teorią liczb. Dodatkowo uprawia gimnastykę sportową (zwłaszcza akrobatykę), gra w piłkę nożną, jeździ na nartach oraz uwielbia dziką naturę, w szczególności górskie wędrówki.

Punkt na płaszczyźnie jest także końcem wektora o początku w punkcie (0, 0), zatem może być przedstawiony jako para liczb rzeczywistych (współrzędne kartezjańskie) lub para liczb, z których jedna jest dodatnia, a druga jest z przedziału [0, 2\pi) (są to odległość od środka układu i miara kąta nachylenia wektora do półosi liczb rzeczywistych nieujemnych – współrzędne biegunowe). Ale czy może być także potraktowany jak jedna liczba? I po co? Między innymi po to, by każde równanie kwadratowe miało pierwiastki, nie tak, jak to się zdarza w przypadku liczb rzeczywistych. Dlaczego bowiem równania z^2= 1 i z^2=  −1 muszą się tak drastycznie różnić? W trakcie spotkania opowiem o liczbach zespolonych, a także o ich historii i zastosowaniach.

Doktorant na Wydziale Matematyki i Informatyki UJ. Naukowo zajmuję się dynamiką wielomianów zespolonych.